Blog Image

Team Freedom 2 Peking

Peking Challenge 2007 vertrekt/departs 26/09/2007

Volg Team Freedom met hun voorbereidingen en natuurlijk tijdens de reis van Amsterdam naar Peking, "The Extreme Route". Zij zullen zo vaak mogelijk verslag doen met foto's vanaf Amsterdam tot in Peking zodat u ze op de voet mee kunt volgen. Veel Plezier!
Link naar Team Freedom fotoalbum
Link naar Team Freedom YouTube filmpjes

Follow Team Freedom with their preparations en during their trip from Amsterdam to Beijing "The Extreme Route". They wil try to tell their story with pictures during the trip as often as possible so you can follow them along the way. Have fun!
Link to Team Freedom Photo Album
Link to Team Freedom YouTube Movies


The Trip (ENG) Posted on Sep 24, 2007 12:47:22

Hello All,

It’s Monday September 24th at 00:25 am. 15 minutes ago we flew away from Beijing Airport and are now high up in the air. The trip is done!!! We made the Finish. YES! We have now left Beijing behind us…… I wrote a whole story this morning to keep you informed of the latest news on the web log but something went wrong with placing the story on the web log site. So now we are in the plane and I am giving it another try and will try to send the story through when we get to Dubai.

First we go back to a couple of days ago……..

We did finally (as you already know by now) cross the border after lot’s of bureaucracy. Once through on the Chinese side we were awaited by an organization which would escort us to the Great China Wall and Beijing. This also because we are not allowed to travel through the country by ourselves but have to drive in convoy. They had everything organized in good order and after 3 hours waiting for the paperwork to be settled we could finally resume our journey. We all received our Chinese drivers licenses (with our foto and just Chinese signs on it) and Chinese license plates to put on our car. At about 17:30 we actually started our first Chinese journey of 500 kilometers. There is an immediate change with Mongolia. The trees are planted in a row along side the roads, the grass is much greener, everything is planted, the roads are tarred and I can keep going on like that for ages. When we drove trough cities and towns, the inhabitants would watch our convoy drive by and here you could immediately see the big contrast between rich and poor. The first few kilometers we were still driving through the last part of the Gobi dessert and on either side of the freeway you could see dinosaurs ( I have been told that many dinosaur bones and skeletons have been found in the Gobi dessert, so that’s why…)Blog Image

It was a long drive and we finally all arrived at the hotel at 03:00 am and were exhausted. It was a beautiful hotel and it is a pitty we could not really enjoy the amenities and even our soft bed because we had to get up again at 07:00 am to resume our trip to the Great Wall of China. We crossed amazingly beautiful landscape and drove across mountains, through mountain passes, villages, and finally there it was right in front of us. The great Wall! It’s very impressive. Too bad that we could not go all the way to the top because of the short time we had but we made pictures with the other Challengers and toasted on the finish with Champagne. It was a very emotional moment. All kinds of things flashed trough my mind. Al the stress of the past few weeks, all the good and bad times, the intense preparations of the past few months. We have been so busy with everything to just be able to start the journey and suddenly we are standing here, at the finish The journey comes at an end. We still are in some kind of “high” resuming our trip to Beijing. Again we pass trough breathtaking landscapes. Slowly we are entering the outer city limits of Beijing and you immediately notice how busy they are working here at getting everything ready for the 2008 Olympic Games. Complete cities are being build and rise out of nothing. Everything has to be perfect and that’s very noticeable. We are already hours too late for our expected arrival at the Dutch Embassy. Driving in convoy is not so easy to keep everyone together in a busy city, so we have to stop several times until all cars have caught up again. Then we get informed that we have to turn on our warning lights and to not stop for a red traffic light anymore and keep driving following each other closely and loudly beeping the horn when crossing through a red light. So said and so it was done. You can imagine how the other traffic reacted to us. But what a kick this gave, to drive like this through a busy city of millions of people with this beautiful sunset in the back drop………. The Dutch ambassador welcomed us with champagne, beer and bitter balls (traditional Dutch treat – they’re small beef filled croquettes) Mmmmmm. All this and we still had to drive to our hotel afterwards. Oooops! I am still hanging in this kind of rush or high, even though the trip is really at an end right now. I must confess that I prepared for this trip with mixed feelings being very unsure but I can tell you that from day one until today I enjoyed every single minute. Yes, sometimes it was very stressful and frightening, it was sensational, real, emotional, letting go, frustrating, enjoyable, good times, bad times, meeting many interesting people from who you also learn something new. Shortly, it was sensational, a try before you die and a……..want to do it again adventure. This last suggestion only in compliance with the home front of course. Blog ImageBlog Image

So, we leave the embassy and drive towards our hotel, here we are awaited by orphan children with flowers for the organization “Plan” and the press. It was so nice and also the children of colleague challengers Piet and Rick handover a big cheque to “Plan”. The children of Piet en Rik spend a lot of time collecting money for this charity organization and flew to Beijing. Delicious Chinese snacks were served (decorated with the heads of chickens) and we toasted and drank a lot. Afterwards we all went for a very late night out in Beijing. The next day I slept in, what a luxury. Pieter was already up early, being busy with the car and he had his hair cut, which was well needed! Later we visited this really large covered market where you could buy heaps of clothing with brand names, and souvenirs. You know how it goes, we had to buy an extra suitcase to take home with us. In our hotel, which is by the way a splendid and place and everything is taken well care for, everybody goes their own way. When you would meet up with each other in the lobby and suggestions of places to go are offered, then you just decide if you want to go along or not. It’s all very easy going. The day before yesterday we had to get up early at 05:30 am as the car had to be brought to shipping company at the harbor. 1 person per car was enough but I really wanted to come along. This way I can sight see on the way there and you don’t see a busy Chinese shipping harbor every day. The way ther was very dangerous. It was very foggy and the Chinese don’t seem to take any notice of the traffic rules. They overtake you left and right, truck suddenly stand still in the middle of the freeway, no hazard lights, working class people are walking everywhere, so very dangerous situations. I was glad when we finally arrived at the harbor after 3 hours of driving. Here every 2 cars were fit into 1 container and we left them behind in the care of the containers owner until they will arrive in the Netherlands in 4 to 6 weeks time. This was the really our actual final stop for the trip. We took a bus back to the hotel and decided to go to a karaoke place with a some of the others later that day. That’s a must when you visit China, it seems. I thought at first we would go to a karaoke bar or something like that, but we went to this hotel were they brought us to this small room and this is where it was happening. So we laughed , cried and just had a wonderful time…….Blog ImageBlog Image

In the evening almost all the Challengers enjoyed our final dinner together. This morning we were busy packing, of course I still brought too many clothes with me because we hardly have had any need for the warm clothing but…. you never know! At 12 noon we wanted to go see the Forbidden City together with Arthur and Niels. Across the street from here lies the biggest square in the world. The famous Heavenly Peace Square. Where in 1989 a student revolt was taking place and where many have found their death. You must remember the tv images where this one person stood alone in front of this big tank. Luckily today we are in a different Beijing. 1000’s of tourists are now standing on this square and a free culture movement is tolerated, even they are all still being watched closely. You see the military and government involvement everywhere. On the walls at the entry of the Forbidden City you find a big picture (painted) of most probably world’s most biggest dictator. Back then this little Red Book existed and everyone had to live and abide by the rules in his book, if you did not then you would just suddenly disappear……… It is a big question mark for us why this person is still honored today. The story goes that his picture has to be painted anew many times because of the smog damage and that with each retouch the dictator seems to smile a little more and more?? One building is more beautiful then the other in the Forbidden City, restorations are taking place everywhere, so that everything looks perfect when millions of people visit the city during the 2008 Olympic Games. The city is surrounded by canals and walls and inside these walls you find temples. Here we were able to take a look. The Emperor’s part of the city was closed and we could not visit inside. We rented some bikes, which was a great way to explore the city. You could see the city Beijing from a different angle. It was only yesterday when I said that you would have to be crazy to drive a bike trough this city because of the chaotic traffic. But it’s all different when partaking in the traffic on bike yourself. You just go with the flow and never hesitate. We keep cycling and we pass lakes, cross canals, different bridges (seems like Amsterdam) and finally end up in this little alley with lot’s of cafe’s and places to eat. Looks cozy and so we chose a little roof terrace to rest a bit. But time flies and we had to return to our hotel again. And here we are sitting flying high above the earth in a plane. Pieter has already fallen asleep and I am starting to get tired as well so I will start to round up my story and we will try our best to send it through from Dubai. And with this I also officially close our Trip stories for the blog. I hope it has helped you all to take a little taste of the experiences we had. We really enjoyed the trip ourselves and also reporting to you and this could not have taken place withour Sonja and Bart who kept the website, photo album, you tube movies and web log up to date. So thank you to Sonja and Bart! I will read it all again myself when I get home as this trip leaves many impressions and ones can process only that much. One day you are walking through St Petersburg and a few days later you are standing on the Red Square in Moscow which is closely followed by standing on the Square of Heavenly Peace in Beijing. You pass so many different landscapes and cultures and it is so much to take in because you want to remember all you see and do for later……..Blog ImageBlog Image

Lot’s of love and greetings en see you back home xxx

P.S. When we get home we are going to add some more You Tube movies on our You Tube site. So keep posted!!!


De Reis (NL) Posted on Sep 24, 2007 12:45:24

Hallo allemaal,

Maandag 24september 00.25uur. We zijn net een kwartiertje geleden de lucht in gegaan. Het zit erop!! We hebben de finish gehaald. YES. Peking ligt achter ons…

Ik heb vanmorgen nog een heel verhaal geschreven om jullie van de laatste berichten op de hoogte te houden maar helaas, er is iets mis gegaan met het plaatsen op het blog. Dus nu in het vliegtuig doe ik nog een poging en dan proberen we het in Dubai alsnog te versturen.

Maar eerst nog even terug naar een aantal dagen geleden.

We zijn dus (zoals jullie inmiddels al wisten) de grens na veel wikken en wegen toch gepasseerd. Eenmaal aan de Chinese kant werden we opgewacht door een organisatie die ons zou escorteren naar de Chinese muur en Peking. Dit ook in verband met het feit dat je in China niet alleen mag reizen maar in colonne door het land moet gaan. Zij hadden alles piekfijn in orde en na ca 3uurtjes wachttijd konden we dan ook onze reis voortzetten. We kregen een Chinees rijbewijs (voorzien van pasfoto en chinees schrift) en een Chinese nummerplaat overhandigd. Om ongeveer 17.30uur begonnen we aan de 500km durende trip. Er is meteen zo’n groot verschil met Mongolië. De bomen staan netjes in rijtjes, het gras is mooi groen, alles is aangeplant, de wegen zijn geasfalteerd en zo kan ik nog wel even doorgaan. Toen we door de steden reden hadden we heel veel bekijks met onze colonne, maar hier zag je dan toch ook weer het grote contrast tussen rijk en arm. De eerste kms reden we nog door gedeelte Gobi woestijn en aan weerszijden van de snelweg zag je dinosaurussen (ik heb me laten vertellen dat hiervan in de Gobi woestijn nog veel botrestanten worden aangetroffen vandaar..) Blog Image

Het was een lange tocht en ’s nachts rond 03.00uur arriveerden we allemaal vermoeid in het hotel (schitterend hotel) jammer genoeg niet echt kunnen genieten van het heerlijke bedje want ’s ochtends om 7uur alweer uit de veren om onze trip te vervolgen. We hebben geweldig mooi landschap doorkruist, over de bergen heen, door bergpassen, door dorpjes, en uiteindelijk lag ze daar voor ons; The Great Wall. Zeer indrukwekkend. We zijn er jammer genoeg vanwege tijdsgebrek niet helemaal omhoog kunnen gaan, maar we hebben er foto’s gemaakt samen met andere challengers en de Finish bekroond met champagne, een emotioneel moment. Er flitste bij mij van alles door me heen, alle spanningen bij velen de afgelopen tijd, moeilijke en leuke tijden, de intense voorbereidingen de afgelopen maanden, je was er al zolang mee bezig om alles in orde te hebben en ineens sta je daar dan, je hebt de finish bereikt, het zit erop, eigenlijk verkeer je nog in een soort roes als je dan je trip voortzet naar Peking. Wederom schitterend landschap. We naderen langzaam de voorsteden van Peking en je merkt op dat men al heel druk bezig is met de voorbereidingen van de Olympische Spelen 2008. Hele steden worden uit de grond gestampt. Alles moet perfect zijn en dat zie je dan ook. We zijn al uren te laat voor ons ontvangst op de Nederlandse ambassade, het valt niet mee om in colonne te rijden, om iedereen bij elkaar te houden, er moet dan ook regelmatig gestopt worden zodat iedereen zich weer kan bijvoegen. Uiteindelijk krijgen we dan ook de opdracht om onze alarmlichten aan te doen en niet meer te stoppen voor rood stoplicht maar luid claxonerend mekaar op de voet te volgen. Zogezegd zogedaan, je snapt natuurlijk wel wat dit voor gevolgen had, effe kicken om zo door een miljoenenstad te rijden met rode ondergaande zon……De Nederlandse Ambassadeur verwelkomde ons met oa champagne, bier en weliswaar bitterballen (hmmmmm) overigens een zeer goede rijcombinatie (want we moesten nog naar ons hotel rijden!!!) nog steeds voor mijn gevoel in die roes, want het was nu toch wel echt voorbij! Ik wil toch nog even vermelden dat ik eigenlijk niet heel erg enthousiast aan deze reis begonnen was maar dat ik vanaf het eerste moment tot het laatste moment onwijs genoten heb, echt van iedere minuut, het was soms heftig, het was kicken, het was puur, emotioneel, aanpassen, afzien, genieten, mooie momenten, minder mooie momenten, leuke interessante mensen ontmoet waarvan je weer leert. Kortom het was echt grandioos, een aanrader!!!! En …… voor herhaling vatbaar. Dit alles natuurlijk ook mede dankzij de toestemming van het thuisfront.Blog ImageBlog Image

Maar goed, we vertrekken bij de ambassade en rijden naar ons hotel, hier worden we opgewacht door kinderen met bloemen en de pers. Heel leuk. Er wordt voor ons gezongen en tevens overhandigen de kinderen van mede-challengers Piet en Rik een cheque aan Plan. Zij waren overgevlogen uit Nederland en hadden veel tijd besteed om geld te verzamelen voor deze organisatie. Er werden heerlijke Chinese gerechten opgediend (met kippenhoofdjes als decoratie) en er werd flink getoast en geborreld, na afloop zijn we nog gaan stappen in Peking tot in de late uurtjes. Blog ImageVolgende dag heb ik uitgeslapen, luxe zeg, Pieter was alweer vroeg uit de veren, bezig met de auto en naar de kapper geweest, was nodig! Daarna zijn we naar een supergrote overdekte markt geweest waar je doodgegooid werd met “merkkleding” en souvenirs en je weet wel hoe dat gaat, we hebben er weer een extra koffer bij nu. In het hotel, dat overigens heel mooi is en alles is lekker verzorgd, gaat iedereen zijn eigen weg, je treft elkaar beneden in de lobby en als er dan een idee geopperd wordt om iets te gaan doen dan sluit je je wel of niet aan. Het verloopt allemaal gemakkelijk en vanzelf. Eergisteren weer vroeg uit de veren 05.30uur want de auto moet naar de haven gebracht worden, 1 persoon per auto is genoeg maar ik wil wel graag mee, eventueel site seeing onderweg en in een haven kom je natuurlijk ook niet elke week. Maar het was eigenlijk een gevaarlijke weg erna toe, ontzettend mistig, chinezen kennen geen rijstijl, er wordt van links en rechts ingehaald, vrachtauto’s staan plots stil op de snelweg, geen lichten aan, er loopt werkvolk, dus kortom gevaarlijk en ik was blij toen we na ca 3uurtjes de haven bereikten. Hier werden de auto’s per 2 in een container geplaatst onder toezicht van de eigenaar en over ongeveer 4-6 weken komen ze aan in Nederland. Dit was dus echt het eindstation. We zijn per bus terug gegaan naar het hotel waar we afspraken om met een aantal mensen te gaan karaoken. Want dat hoort er natuurlijk bij als je in China bent. Dat was dus lachen, gieren, brullen…..erg leuk en gezellig. ik verwachtte dat we ergens in een bar zouden gaan zingen maar we gingen naar een hotel waar we naar een klein kamertje werden gebracht en hier gebeurde het dan.Blog ImageBlog Image

’s Avonds hebben we met nagenoeg alle Challengers het laatste Avondmaal gehad. Vanmorgen zijn we druk bezig geweest met pakken, natuurlijk toch nog teveel kleren meegenomen en met name te veel warme kleding want die hebben we dus bijna niet nodig gehad, maar ja je weet het niet. Om 12 uur hadden we met Arthur en Niels afgesproken naar de Verboden Stad te gaan. Hier tegenover ligt het grootste plein ter wereld; Het plein van Hemelse Vrede, waar in 1989 de Studenten opstand plaatsvond en waarbij toen heel veel doden zijn gevallen. Je weet wel waar ooit een persoon voor een tank stond, die beelden kennen we allemaal. Maar nu is het een ander Beiing, 1000den toeristen staan nu op Het Plein, er wordt een vrije cultuur op na gehouden, maar iedereen wordt in de gaten gehouden, overal is alsnog machtsvertoon!! Op de muur van de Verborgen Stad, bij binnenkomst pronkt nog steeds een grote foto (geschilderd) van waarschijnlijk ‘s werelds grootste dictator. Toentertijd bestond het Rode Boekje en iedereen moest leven volgens de regels van dien zoniet, dan verdween je zomaar……Het is een raadsel dat deze persoon nog steeds zo vereerd wordt. Het verhaal gaat zelfs dat zijn foto i.v.m. smog vaker vervangen moet worden en dat hij dan op iedere nieuwe foto ietsjes meer gaat glimlachen?? Het ene gebouw is mooier dan het andere, overal zijn ze aan ’t restaureren, zodat alles perfect zal uitzien voor de miljoenen toeristen die hier volgend jaar zullen zijn voor de Olympische Spelen. De Stad is omringd door grachten en muren en binnen de muren zijn allemaal tempels. Hier hebben we een kijkje genomen, helaas konden we niet in het Keizerlijk gedeelte komen, deze was inmiddels gesloten. We hebben fietsen gehuurd, dit was echt leuk om te doen, je zag de stad (Peking) met andere ogen en zag dingen die je normaal gesproken met auto of taxi voorbijrijdt. Gisteren nog zei ik dat je getikt bent als je hier op een fiets stapt want het verkeer is zo ontzettend chaotisch maar als je er midden in zit loopt het vanzelf, gewoon go with the flow en niet aarzelen, hier geldt het recht van de sterken (lijkt wel). We fietsen verder en komen langs meren en grachtjes, we passeren verschillende bruggetjes (lijkt wel Amsterdam) en komen uiteindelijk in een straat met allemaal eettentjes en cafeetjes. Ziet erg gezellig uit. We zochten een leuk dakterrasje op en zijn even gaan uitpuffen. Maar de tijd vloog voorbij en we moesten al weer snel terug naar het hotel. En hier zitten we nu dan, Pieter slaapt inmiddels en ik begin ook moe te worden, dus ik maak hier een eind aan en zoals ik eerder zei proberen we het in Dubai nog te versturen. En bij deze sluit ik dan ook ons reisverslag af. Ik hoop dat jullie een beetje hebben kunnen proeven van wat wij beleefd hebben. Ik vond het (wij vonden het) in ieder geval heel erg leuk om te doen en Sonja en Bart hebben ons helemaal bijgestaan en alles betreft de website zo’n beetje geregeld want zonder hen hadden we dit niet kunnen doen. Dus Sonja & Bart, bedankt. Ik ga het zelf nog een keertje nalezen als ik thuis ben want je doet zo gigantisch veel indrukken op die je maar half kunt verwerken, zo loop je door St.Petersburg, ineens sta je op het Rode Plein in Moscow, dan op het grootste plein ter wereld in Peking, je ziet diverse culturen en landschappen aan je voorbij gaan en probeert het allemaal in je op te nemen maar het is zo immens veel wat we gezien en gedaan hebben….Blog ImageBlog Image

Lezers, ik wil jullie ook bedanken voor het trouw volgen van deze site en met name ook jullie leuke reacties, is heel leuk om te lezen als je zo ver weg bent.

Veel liefs en groeten en tot in Nederland xxx

P.S. Als we thuis zijn zullen we nog wat leuke filmpjes samenstellen en deze alsnog op onze site releasen, dus blijf de nieuwe release nog even in de gaten houden.